Fonetika – tilshunoslikning nutq tovushlarini o‘rganuvchi sohasi. U inson tilidagi tovushlarni ularning fiziologik, fizik va eshitish xususiyatlari orqali tadqiq qiladi. Fonetika uch asosiy bo‘limga bo‘linadi: 1. Artikulyatsion fonetika: Bu bo‘lim nutq tovushlarining qanday hosil bo‘lishini o‘rganadi, ya'ni tovushlarni shakllantirish uchun odamning og‘iz, til, lablar, va ovoz pardalari kabi organlari qanday ishlashini tahlil qiladi. 2. Akustik fonetika: Bu yerda tovushlarning fizik xususiyatlari, masalan, chastota, amplituda va tovushning davomiyligi o‘rganiladi. 3. Auditor fonetika: Ushbu bo‘limda inson tovushlarni qanday qabul qilishi va ularni eshitish.Tovushlar va harflar – tilshunoslikda muhim farqlarga ega bo‘lgan ikki tushunchadir. Tovushlar Tovush – bu og‘zaki nutqda hosil qilinadigan va eshitiladigan tovush birligi. Tovushlar og‘iz bo‘shlig‘ida hosil bo‘lib, ularning talaffuzi artikulyatsiya organlari (til, lablar, tishlar va ovoz pardalari) orqali amalga oshiriladi. Til fonetikasi tovushlarni turli xususiyatlarga ko‘ra, masalan, unli yoki undosh, qattiq yoki yumshoq, ovozli yoki ovozsiz kabi toifalarga ajratadi.