Maqolada differensial tenglamalar va dinamik sistemalar nazariyasida muhim o‘rin tutuvchi turg‘unlik masalasi, xususan, yechimning turg‘unligini ta’rif bo‘yicha tekshirishning nazariy-metodologik asoslari tahlil qilinadi. Turg‘unlik tushunchasi boshlang‘ich shartlarning kichik o‘zgarishlari ta’sirida yechim trayektoriyasining muvozanat holatidan uzoqlashmasligi yoki vaqt o‘tishi bilan unga yaqinlashishi xususiyatini ifodalovchi asosiy matematik mezon sifatida talqin etiladi