Asarning eng asosiy xulosasi shundaki, siyosatdagi axloq shaxsiy hayotdagi axloqdan tubdan farq qiladi. Makiavellining fikricha, oddiy inson uchun ezgu hisoblangan xislatlar (haddan tashqari rahmdillik, so'zsiz sodiqlik) davlat rahbariga zarar keltirishi va mamlakatni halokatga boshlashi mumkin. Hukmdor davlat barqarorligi va xalq xavfsizligi yo'lida, zarurat tug'ilganda, "yomonlik qilishni ham bilishi" kerak. Shuning uchun ham siyosatda "Maqsad har qanday vositani oqlaydi" degan falsafa aynan mana shu asar bilan bog'lanadi. Makiavelli parchalangan va zaif davlat qurbon bo'lishga mahkumligini Italiya misolida ko'rsatib berdi. Davlat mustahkamligining poydevori — yaxshi qonunlar va vatanga sodiq milliy qo'shindir. Yollanma askarlarga ishonish davlatni inqirozga olib keladi. Faqatgina xalq ishonchiga tayangan, kuchli irodaga (virtù) ega va qarorlarida qat'iy bo'lgan yagona yetakchigina tarqoq millatni birlashtira oladi